Burka

 

Waarom ik mij beledigd voel door een burka.

 

Vrouw in Burka ▲

 

Een paar weken geleden wachtte ik in mijn auto voor een stoplicht in Amsterdam en zag hoe vlak voor mij een vrouw in een zwarte burka overstak.

Zij was geheel in het zwart gekleed, van top tot teen, met handschoenen, met volledige gezichtsbedekking, en niets van haar uiterlijk of lichaamsvormen was zichtbaar.

 

Aanvankelijk schoot ik in de lach.

Ik vind dat elk mens recht heeft op zijn/haar eigen vorm van gekte.

Nee, ik respecteerde haar niet.

Ik respecteer heel weinig mensen die ik vreemd en anders vind.

Ik aanvaard de vreemdheid van anderen, maar ik heb geen respect voor de rabbijn, de bisschop of de imam omdat hij (‘zij’ kan ik nu achterwege laten) toevallig in een oude mythe gelooft.

 

Ik heb geen respect voor de religieuze obsessies die leiden tot allerlei bizarre gewoonten.

Ik verdraag dat alles, maar niet uit bewondering of omdat ik denk dat zij door hun gewoonten een inzicht in het leven zouden hebben dat zonder dat geloof onmogelijk is.

 

Voos begrip

Respect is een hol en voos begrip gebaseerd op een volstrekt gebrek aan kritiek of zelfkritiek.

 

Verdraagzaamheid – dat is de term.

Ik verdraag die gekkin in die zwarte burka, maar ik heb geen enkel respect voor de overwegingen die haar tot die kleedwijze hebben gebracht.

 

En terwijl ik daar wachtte voelde ik hoe weerzinwekkend ik haar vond. 

 

Zij had zich in de kleren gehuld omdat zij eenieder die niet tot haar familiekring behoort, als een potentiële vijand of zelfs verkrachter dient te beschouwen.

Alleen aan familieleden kan zij zich tonen zoals zij is.

 

Misschien was zij een mooie vrouw – geen idee.

Maar oude tribale wetten hadden hun plaats in haar religieuze mythologie ingenomen en vertelden haar – via een tekst die zij aan Allah toeschreef maar die niets anders dan de waarden uitdrukte van de tribale bedoeďenen van het Arabische schiereiland  in de zevende eeuw - dat zij zich aan mannelijke en dus gevaarlijke blikken moest onttrekken.

 

Agressief

Ik werd me ervan bewust, toen ik haar zag, hoe agressief zij op mij overkwam.

Door zich voor mij te verbergen, beschuldigde zij mij van onheuse bedoelingen.

Als niet-familielid was ik voor haar een vijand. 

 

Door zich te kleden zoals zij zich kleedde, keerde zij zich tegen het essentiële gevoel van onze burgerlijke samenleving: vertrouwen. 

 

Vertrouwen in onze opvoeding, educatie, cultuur, instituties.

Zij toonde door zich in een burka te hullen dat zij geen vertrouwen had in de corrigerende en disciplinerende capaciteiten van onze samenleving.

Zij kleedde zich alsof het hier Afghanistan was, waar geen betrouwbare overheid bestaat en de bescherming alleen kan worden geboden door de familie, de stam, de tribe, de clan.

 

Burkini

 

Vrouw in Burkini ▲

 

Er is wat gedoe over een vrouw die in 'burkini' in Almelo in een openbaar zwembad is gaan zwemmen.

Het is fijn dat zij zwemt.

 

Maar ik begrijp dat andere zwemmers met ongemak haar verschijning hebben gadegeslagen.

Het dragen van zo’n badpak betekent: ik laat mijn lichaam aan jullie, enge vreemden, niet zien want jullie zijn geen naaste familie, en mensen die niet tot de naaste familie horen, zijn potentiële vijanden.

 

Ja, in een vrij land mogen de burkadragers zich in burka’s hullen. 

 

En in een vrij land ben ik vrij mijn verbazing over de burkadragers te uiten.

 

Leon de Winter

donderdag 13 december 2007

 

donderdag 19 december 2019